نشد که خواسته یا ناخواسته صدای شوم این اخبار رسانه میلی را بشنوم و به هم نریزم.
سوختم وقتی شنیدم گوینده ی خبر ساعت ۱۴ تلویزیون جمهوری اسلامی با آب و تاب از تولد گوساله ای دیگر به دست دانشمندان ایرانی خبر میگوید و این موفقیت را پیشرفتی بزرگ می خواند.
سوختم وقتی یادم به پرپر شدن تک تک آن ۱۶۸ سرنشین هواپیمای توپولوف روسی و این ۱۶ سرنشین هواپیمای ایلوشین روسی دیگر افتاد که چه بی اهمیت و اعتنا از کنارش گذشتند و به کمترین تسلیتی هم تن ندادند؛ وقتی یادم آمد ارمنستان برای ۶ سرنشین ارمنی هواپیمای توپولوف عزای عمومی میگیرد ولی در کشور ما به یک تسلیت خشک و خالی ا.ن و ۴ بار اعلام در خبر رسانه میلی غائله ختم می شود. آنوقت اینها هی گوساله تولید می کنند و به دانش خویش مفتخرند.
راستی باید هم در این خاک همین گوساله ها پرورش یابند، همین گوساله های دست ساز. چاره ای اگر برایش پیدا می شد آدمها را هم شبیه سازی می کردند با جسم و جان مورد نظرشان. با مغزی که همیشه آنگونه که سازندگانشان می خواهند بیاندیشد.
اما خدای مهربانی که ما را آفرید گفت که شما را از تفاوت آفریدم ، از اختلاف. گفت که تضارب اندیشه کنید و بیاموزید. گفت فکر کنید آنگونه که تحقیق کرده اید و نخواست فکر کنیم آنگونه که او اراده کرده است که اگر جز این بود کافری را در زمین زنده نمی گذاشت یا اگر می گذاشت زندگی اش را بدتر از مرگش قرار می داد. مشرکی را امان نمی داد تا در زمین عصیان کند و بندگانش را از دوستی با وی دور کند.
همین خدای مهربان دارد مهلت میدهد به ظالمانی که مدعی دین اویند. به ظالمانی که می دانند: "الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم." کاش هنوز این خدای مهربان مهر بر قلوب ظالمین نزده باشد تا به خود آیند و این روزهای سیاه و خونین را پایان بخشند و برای جهان باقی خود اندک آبرویی باقی گذارند. و کاش ظالمان این سرزمین به یاد آورند که اگر همین خدای مهربان به خشم خویش بخواهد که مجازات کند چنان می کند که با نمرود ها و فرعون ها و همه ی جباران این زمین در طول تاریخ کرده است.
خدایا به حرمت خون عزیزانمان و زخمهای تن و روح دوستان در بندمان و ناله های شب و روز داغداران این ایام ، ظلم را به مجازات سختش نزدیک تر و نزدیک تر فرما.
