صدای سکوت

دهخدای سبز

sedayesokout — Tue, 27 Oct 2009 19:24:39 GMT

صفحه اول لغتنامه آن‌لاین دهخدا چند روزی است که به این شعر سبز «فریدون مشیری» مزین شده است:

زان پیشتر که از سر ما آب بگذرد
با ناخدا بگوی که از خواب بگذرد

این کشتی شکسته در این تندباد سخت
آخر چگونه از دل گرداب بگذرد

ای سرزمین مادری، ای خانه ی پدر
یادت چو آتش از دل بی تاب بگذرد

ترسم که چاره ای نکند نوش دارویی
زین موج خون که از سر سهراب بگذرد

گر همچو رعد، نعره برآریم همزمان
کی خواب خوش به دیده ی ارباب بگذرد

بدون نام

sedayesokout — Thu, 15 Oct 2009 17:07:30 GMT

به سراغ من اگر می آیید نرم وآهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من...

حسی برای نوشتن نیست .

نمی دانستم این هرگز!

sedayesokout — Fri, 02 Oct 2009 16:06:36 GMT

محرم ها که می شود صدای مداحی های کویتی پور را خیلی دوست دارم. شعری هست که از زبان زینب (س) برای امام حسین(ع) می خواند : "نمی دانستم این هرگز سرت بر نیزه ها باید" .

وقتی بهزاد نبوی در ای سی یو باشد و میردامادی در بیمارستان و رمضان زاده و تاج زاده و عرب سرخی و شهاب و ... در بند اسارت، شما باشید و این آوا در ذهنتان مدام زمزمه شود چه حالی می شوید؟ برای همه شان می خوانم که چنین روزهای سختی را در پیشانی هیچکدامتان و هیچکداممان نمی دانستم! نمی دانستم این هرگز در بند بودنتان را. نمی دانستم این هرگز چنین ستمگرانه برخوردها را با شما که همه ی عمرتان به خدمت به سرزمینتان گذشت و همه ی تلاشتان برای حفظ انقلاب اسلامی! بود. نمی دانستم این هرگز که انقلاب چنین فرزندان خویش می خورد و می بلعد. نمی دانستم این هرگز!

شب قدری سبز...

sedayesokout — Thu, 10 Sep 2009 21:28:08 GMT

خدایا! امشب تو را می خوانم به نام علی(ع). به نام مردی که دست سیاه رویان به خون سرخش آغشته شد. دست بدترین های مخلوقاتت. دست کسانی که علی را فقط برای عدل و حق طلبی اش، نه به نبرد که به خدعه وخیانت و نه در قتال که در نماز و به سجده ی بر آستان تو به شهادت رساندند.

خدای من!تو را امشب به نام مردی می خوانم که از فرط تنهایی سر به چاه برد و پشت به همه ی سیاهی ها سخن با تیرگی چاه گفت و شکوه به آسمان نکرد. خدای علی(ع)! من امشب اما و همه ی شبها و روزها سر به آسمان بلند کرده ام و شکوه با تو می گویم. شکوه با خدایی می گویم که تنهایی و غربت ما را می بیند و صبر می کند. خدایی که ناله های شب و روز مادران و پدران و همسران شهدای سبز این سرزمین را می بیند و دندان بر جگر می نهد. خدایی که چشمان منتظر خانواده های اسیران در ستم را می بیند و نمی دانم هنوز، خود در انتظار چیست که طاقت می آورد و دری به امید نمی گشاید.

خدای من! بارها و بارها صدایت کردم نه فقط من که ملیونها ستم کشیده و رنج برده در سراسر این کره ی خاکی صدایت کرده ایم که نجاتمان دهی و رهایمان کنی از این همه جور و یا دست کم ظالمان آگاه کنی و هدایت اما ... . تو بیش از آنچه در خیال ضعیفی چون من بیاید می دانی که چه بندگان عجولی آفریده ای و می دانی که صبر چه واژه ی غریبی است نزد این مخلوق ضعیف تو. اما این را هم خوب شاهدی که تا همین لحظه هم که حساب کنی کم صبر نکرده ایم بر این بلای عظیم و اصلا مگر راهی برایمان مانده جز صبر و خواهش و التماس و التجا و زاری به درگاهت. نه اینکه دست بر دست نهاده و روی به آسمان گرفته در کنج آرامش به دعا نشسته باشیم نه هرگز! اما تو خود دیدی و می بینی که چه می کنند با مردمانی که پای از خانه بیرون گذاشتند و دستهایشان را مشت کردند و فریاد حق طلبی و عدالت جویی برآوردند. خودت دیدی که چه خونها ریختند و چه اسارتها بردند.

خدای من! نسل من برای دیدن روی آزادی و چشیدن طعم عدالت بیش از ۱۲ سال است که صبر کرده است و فقط تو می دانی که چه لحظات تلخ و دردناکی از سرگذرانده است و تحمل کرده است تا روزی که سر به آسمان بلند می کند و شکر می کند از تو بشنود: که این پاداش توست مخلوق من برای تحمل ات و برای شکیبایی ات. خدای خوب من! یعنی می شود به حق مرد تنهای این شب، رسیدن چنین لحظه ای را نزدیک تر کنی؟!

خدای مهربان من! همه ی مردم این خاک تو را امشب می خوانند و عده ای به اضطرار بیشتر صدایت می کنند. کسی همسرش را، کسی پدر یا مادرش را، کسی فرزندش را و کسی چون من دوستانش را از تو می خواهد. خدایا به صدای مضطرشان سوگندت می دهیم که بیش از این به انتظار رهایشان نکنی و ناله هایشان را بی جواب نگذاری.

اعترافات هوشمندانه

sedayesokout — Tue, 25 Aug 2009 11:05:18 GMT

در جلسه ی امروز بیدادگاه انقلاب مخملی، پس از حجاریان و امین زاده که هر یک به طرز ماهرانه ای اعترافات! کردند، در متن کیفر خواست هم مطلبی به نام اعترافات عبدالله رمضان زاده خوانده شد. از مدتها پیش رمضان زاده و تحلیل های واقع گرایانه اش را می پسندیدم. همیشه برایم یکی از دوست داشتنی ترین شخصیتهای سیاسی اصلاحطلب بوده و هست. همیشه در اردوهای شاخه جوانان مشارکت یکی از کسانی که برای آمدنش لحظه شماری میکردیم همین عزیزی بود که امروز با اعترافات هوشمندانه اش بار دیگر ستودمش.

در اعترافات منتسب به رمضان زاده آمده است:

"هرطور به مسئله انتخابات نگاه مي‌كنم به اين نتيجه مي‌رسم كه انتخابات در مسير قانوني و درست انجام شده و پذيرش آن براي همه تكليف قانوني است، نبايد درآن شبهه ايجاد كرد. "

جالب است که رمضان زاده حرفی از نتیجه ی انتخابات نزده و در مورد خود امر انتخابات اظهار نظر کرده است و پذیرش انتخابات را برای همه تکلیف قانونی دانسته است. امری که قبل از این هم همواره به آن اعتقاد داشته است.

نکته ی جالب دیگری که در این متن دیده می شود اعتراف به اشتباه در تحلیل است:

"حضور گسترده مردم در انتخابات اخير نشانه عملي اعتماد به نتيجه مشاركت سياسي در كشور پس از 30 سال است. ما بايد بخاطر تحليل غلط از مردم عذرخواهي كنيم، چون قبلاً به مردم گفتيم اگر مشاركت حداكثري شود، ما پيروزيم، ولي حالا كه مشاركت حداكثري شد ما پيروز نشديم، بنابر اين تحليل ما اشتباه بود و ازاين بابت بايد عذرخواهي كنم. "

در اینجا هم رمضان زاده با زیرکی، به خلاف انتظار بودن نتیجه ی انتخابات اشاره کرده است و تنها به دلیل اشتباه بودن تحلیل عذر خواهی کرده است. انگار دارد به راستی از همه ی کسانی که پیش از انتخابات برایشان سخنرانی کرده و این تحلیل را ارائه داده است، عذر خواهی می کند و به بهترین زبان می گوید که خوش باوریش به سلامت حداقلی انتخابات و صیانت مجریان انتخابات از رای مردم، باعث تحلیل غلط او از انتخابات شده است و اینک از این خوش باوری عذرخواهی می کند.

دقت اش و هوشمندی اش را می ستایم،اگرچه حتی اگر بدترین اعترافات را هم به او نسبت می دادند، از بلندمرتبگی اش در ذهنم ذره ای کاسته نمی شد،همچنان که هنوز ابطحی، سعید شریعتی، مسعود باستانی و همه ی کسانی که به ناکرده های خود و دیگران اعترافات! کرده اند، در نظر هیچ ایرانی ذره ای از عزتشان کاسته نشده است.

خودم را پیدا نمی کنم...

sedayesokout — Tue, 18 Aug 2009 22:17:22 GMT

روزهای پرمشغله ای است. در این هیاهوی نابسامانی اوضاع کشوری که در دستان قدرت طلبان باز هم مثل همه ی دوران و زمانه ها چون بازیچه ی کودکان، دست به دست میشود و در این روزهایی که جان نخبگان این خاک در پس میله های زندان در خطر است و در زمانه ای که نوشتن های بی امان این و آن و گلایه های بر زمین جا مانده ی مردمان راه به جایی نمی برد، من مانده ام و درسهای باد کرده روی دستهایم که مجالی هم اگر برای خواندنش فراهم آید، روان آرامی نیست که پردازشش کند و از پس سختیهای حل مسائل دشوار این سخت ترینِ درسهای بشر ؛ این کوانتوم و الکترودینامیک و ... برآید.

اگرچه گاه گاهی خبرهای خوبی می آید که برای چند روزی شارژ می شوی و خودت را پیدا میکنی (مثل آزادی سعید نورمحمدی بعد از ۶۲ روز) اما روزها که میگذرد دوباره همان زینب مضطرب و نگران می شوی که همه ی اطرافیانت حالا بیش از دو سه ماهی است از دستت کلافه اند و خودت کلافه تر از همه از دست خودت.

باید خودم را پیدا کنم اما کجای این شب تیره ،نمی دانم؟؟؟؟

ای درد...

sedayesokout — Sat, 25 Jul 2009 18:46:18 GMT

نشد که خواسته یا ناخواسته صدای شوم این اخبار رسانه میلی را بشنوم و به هم نریزم.

سوختم وقتی شنیدم گوینده ی خبر ساعت ۱۴ تلویزیون جمهوری اسلامی با آب و تاب از تولد گوساله ای دیگر به دست دانشمندان ایرانی خبر میگوید و این موفقیت را پیشرفتی بزرگ می خواند.

سوختم وقتی یادم به پرپر شدن تک تک آن ۱۶۸ سرنشین هواپیمای توپولوف روسی و این ۱۶ سرنشین هواپیمای ایلوشین روسی دیگر افتاد که چه بی اهمیت و اعتنا از کنارش گذشتند و به کمترین تسلیتی هم تن ندادند؛ وقتی یادم آمد ارمنستان برای ۶ سرنشین ارمنی هواپیمای توپولوف عزای عمومی میگیرد ولی در کشور ما به یک تسلیت خشک و خالی ا.ن و ۴ بار اعلام در خبر رسانه میلی غائله ختم می شود. آنوقت اینها هی گوساله تولید می کنند و به دانش خویش مفتخرند.

راستی باید هم در این خاک همین گوساله ها پرورش یابند، همین گوساله های دست ساز. چاره ای اگر برایش پیدا می شد آدمها را هم شبیه سازی می کردند با جسم و جان مورد نظرشان. با مغزی که همیشه آنگونه که سازندگانشان می خواهند بیاندیشد.

اما خدای مهربانی که ما را آفرید گفت که شما را از تفاوت آفریدم ، از اختلاف. گفت که تضارب اندیشه کنید و بیاموزید. گفت فکر کنید آنگونه که تحقیق کرده اید و نخواست فکر کنیم آنگونه که او اراده کرده است که اگر جز این بود کافری را در زمین زنده نمی گذاشت یا اگر می گذاشت زندگی اش را بدتر از مرگش قرار می داد. مشرکی را امان نمی داد تا در زمین عصیان کند و بندگانش را از دوستی با وی دور کند.

همین خدای مهربان دارد مهلت میدهد به ظالمانی که مدعی دین اویند. به ظالمانی که می دانند: "الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم." کاش هنوز این خدای مهربان مهر بر قلوب ظالمین نزده باشد تا به خود آیند و این روزهای سیاه و خونین را پایان بخشند و برای جهان باقی خود اندک آبرویی باقی گذارند. و کاش ظالمان این سرزمین به یاد آورند که اگر همین خدای مهربان به خشم خویش بخواهد که مجازات کند چنان می کند که با نمرود ها و فرعون ها و همه ی جباران این زمین در طول تاریخ کرده است.

خدایا به حرمت خون عزیزانمان و زخمهای تن و روح دوستان در بندمان و ناله های شب و روز داغداران این ایام ، ظلم را به مجازات سختش نزدیک تر و نزدیک تر فرما.

مرثیه ای برای همیشه

sedayesokout — Fri, 03 Jul 2009 21:41:56 GMT

گیرم در باورتان به خاک نشستم
وساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان
زخم دار است
باریشه چه می کنید
گیرم بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای
پرواز را علامت ممنوع میزنید
با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید
گیرم که میزنید
گیرم که می کشید
گیرم که می برید
با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید

خبر فوری! به همه اطلاع دهید

sedayesokout — Sat, 13 Jun 2009 09:27:52 GMT

پيام مهندس مير حسين موسوي

ملت شريف ايران
نتايجي كه براي دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري اعلام شد بهت آور است مردمي كه در صفهاي طولاني اخذ راي شاهد تركيب آرا بودند و خود مي دانند كه به چه كسي راي داده اند با حيرت تمام به شعبده بازي دست اندركاران انتخابات و صدا و سيما نگاه مي كنند. آنان اينك بيش از هميشه به دنبال آن هستند كه بدانند چگونه و توسط چه كساني و مقاماتي طرح اين بازي بزرگ ريخته شده است. اينجانب ضمن اعتراض شديد به روند موجود و تخلفات آشكار و فراوان روز انتخابات هشدار مي دهم كه تسليم اين صحنه آرايي خطرناك نخواهم شد. نتيجه آنچه كه از عملكرد متصديان بي امانت ديده ايم و مي بينيم جز تزلزل اركان نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران و حاكميت دروغ و استبداد نيست. اينجانب طبق وظيفه شرعي و ملي خويش به افشاي رازهاي پشت سر اين روند پرمخاطره خواهم پرداخت و آثار نابود كننده آن را بر سرنوشت كشور توضيح خواهم داد و ترس آن دارم كه ادامه وضع موجود همه نيروهاي موثر در نظام را به توجيه گراني دروغگو در مقابل مردم تبديل كند و دنيا و آخرت آنان را در معرض لطمه هاي جبران ناپذير قرار دهد.
به مسوولان توصيه مي كنم بيش از آن كه دير شود اين روند را فورا متوقف كنند و همگي به خط قانون و امانتداري از آراي ملت بازگردند و بدانند كه خروج از عدالت مشروعيت زداست. آنان بيش از هر كس ديگر از اين حقيقت باخبرند كه در اين كشور انقلابي بزرگ و اسلامي صورت گرفته است. كمترين پيام انقلاب ما اين است كه مردم آگاهند و در برابر كساني كه با تقلب روي كار بيايند تمكين نخواهند كرد.
اينجانب از همين فرصت استفاده ميكنم و ضمن تشكر از عواطف ملت بزرگوار ايران به آنان تذكر مي دهم كه ايران اين موجود آسماني متعلق به آنان است و نه متقلبان، اين آنان هستند كه بايد با هوشياري خود از آن حفاظت كنند. خائنين به آراء مردم ابايي از آن ندارند كه اين خانه پارسايان به آتش كشيده شود. ما موج عقلانيت سبز خود را كه برگرفته از تعاليم ديني و علايق ملت ما به اهل بيت پيامبر(ص) است با تمامي شور ادامه مي دهيم و با شورش دروغ كه در كشور طغيان كرده و چهره آن را آلوده است مبارزه ميكنيم، اما اجازه نخواهيم داد كه حركات ما شكل كور به خود بگيرد.
جا دارد از يكايك شهرونداني كه براي رساندن اين پيام سبز هر كدام ستادي بودند و تمامي ستادهاي مردمي و رسمي كه در انتخابات فعاليت ميكردند سپاسگذاري كنم و تاكيد نمايم كه تا رسيدن به نتيجه اي كه كشور ما لايق آن است همچنان به حضور و تلاش آنان نياز است.
و ما لنا الا نتوكل علي الله و قد هدانا سبلنا و لنصبرن علي ما اذيتمونا و ع لي الله فليتو كل المتوكلون

هزاران گل میخک در دستان شیرازی ها در جشن دوم خرداد

sedayesokout — Mon, 25 May 2009 21:45:06 GMT

شیرازی ها واقعه ای دیگر در دوم خرداد ساختند. ۱۴۰۰۰۰ شاخه گل میخک هدیه به مردم شهر شیراز شد تا نمادی باشد از زدودن زنگارهای سیاه نشسته بر سیمای شهر و کشورمان در این ۴ سال. در این ۴ سالی که امیدوارم نه تنها تکرار نشود که حتی از تاریخ پرافتخار این مرز و بوم پاک شود.

میرحسین موسوی: این نام کم کم دارد شبیه نام خاتمی در دوم خرداد میان مردم و گاه درگوشی زمزمه می شود. میرحسین کم کم دارد موج می آفریند و حالا دیگر به انتخابش از سوی مردم امید بسیار بیشتری می رود. ستادهایش هر روز با چهره های جدید، غرق در شور و هیجان می شود و در صورت و سیمای جوانان این مرز وبوم می شود رنگ امید را دید. رنگ زندگی؛"رنگ سبز".

موسوی روز جمعه در شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی شعاری داد که برایم بسیار اطمینان بخش بود. موسوی گفت می خواهم "آرامش و امنیت" را به مردم باز گردانم. شاید تا به حال کسی شعار آرامش را هم نداده بود. حتی شعارش هم دلکش است. راستی می شود روی آرامش را در این کشور دید؟ دلم برای کمترین آرامشها لک زده است...

راستی فیس بوک هم فیلتر شد. ننگ بر کسانی که از گفتگو می هراسند.